کتاب نقدی بر آموزش منهای پرورش مولفین نسترن رسولی سمیرا رسولی زینب جوادی هادی قوامی‌پور انتشارات آهیل

... اما انسان از بادیه‌نشینی و غارنشینی آغاز کرد و پس از مدتی به کلبه‌سازی و خانه‌سازی روی آورد و اینک در شهرهای بزرگ در آپارتمان‌های چند طبقه و آسمان‌خراش‌ها زندگی می‌کند. زیرا انسان‌ تجربیات و آموخته‌هایش را به عنوان یک «سنّت» به نسل بعد منتقل می‌کند و هر نسل با اتکاء به آن سنت‌ها و ایستادن روی پله‌های آن، تجربیات جدیدتری را دنبال و کسب می‌کند. انتقال سنت‌ها باعث می‌شود انسان نیازی به این نداشته باشد که دوباره چرخ را اختراع کند بلکه از اختراعات و اکتشافات و سنت‌های پیشینیان استفاده می‌کند، آنها را تعدیل و اصلاح می‌کند، توسعه‌شان می‌دهد و به آفرینش ابزارها و آثار جدید همت می‌گمارد. بنابراین تجربیات و دانش هر نسل، به مثابهٔ نردبانِ سنتِ نسلِ بعد عمل می‌کند که پله به پله او را به پیشرفت‌های نوین رهنمون می‌سازد و این کاملاً متفاوت با شکل غریزی زندگی در جانوران است که هر نسل ناچار است از صفر آغاز کند. زیرا سنّتی وجود ندارد. زیرا تعلیم و تربیتی برای انتقال تجربیات گذشگان وجود ندارد. اما انتقال سنّت‌ها و تجربیات گذشتگان چگونه در انسان انجام می‌شود؟